Verzekeringsmaatschappij

Uit Wiki-transport en logistiek
Ga naar: navigatie, zoeken

Een verzekeringsmaatschappij of verzekeraar is een bedrijf dat Verzekeringen aanbiedt. Doorgaans wordt een verzekeraar gedefinieerd als een financiële onderneming die zich tegen het genot van een zeker bedrag (premie) jegens een andere partij (de Verzekeringnemer) verbindt tot het doen van één of meer uitkeringen indien een bepaalde Onzekerheid zich voordoet.

Nederland

Een verzekeringsmaatschappij is in Nederland altijd een Naamloze vennootschap of onderlinge waarborgmaatschappij. Een Natuurlijke persoon of een andere Rechtsvorm, zoals een besloten vennootschap of een stichting, mogen niet optreden als verzekeringsmaatschappij.

Volgens de Wet op het financieel toezicht (Wft) is een verzekeringsmaatschappij een schadeverzekeraar, een natura-uitvaartverzekeraar of een levensverzekeraar. Een levensverzekeraar mag niet tegelijkertijd in één entiteit het schadeverzekeringsbedrijf uitoefenen.

Schadeverzekeraar

Een schadeverzekeraar is degene die zijn bedrijf maakt van het sluiten van Schadeverzekeringen. Opgemerkt dient te worden dat de Wft een andere definitie van schadeverzekering kent dan het Burgerlijk Wetboek. Het Burgerlijk Wetboek maakt onderscheid tussen schade- en Sommenverzekeringen. De Wft onderscheidt schade-, levens- en Natura-uitvaartverzekeringen.

De definitie van een schadeverzekering is volgens het Burgerlijk Wetboek een "verzekering strekkende tot vergoeding van vermogensschade die de verzekerde zou kunnen leiden" <ref>Art. 7:944 BW</ref>. De Wft volgt de definitie van het BW met enkele aanvullingen en beperkingen:

Levensverzekeraar

Een levensverzekeraar is volgens de Wft degene die van zijn bedrijf maakt het sluiten van levensverzekeringen. Ook bij levensverzekeringen wijkt de definitie van het Burgerlijk Wetboek af van de definitie van de Wft. Volgens het Burgerlijk Wetboek is een levensverzekering een "verzekering in verband met het leven of de dood gesloten sommenverzekering met dien verstande dat Ongevallenverzekering niet als levensverzekering wordt beschouwd"<ref>Art. 7:975 BW</ref>. De Wft voegt hieraan toe dat de uitkering een geldelijke moet zijn of een uitvaart in natura.

Natura-uitvaartverzekeraar

Een natura-uitvaartverzekering degene die geen levensverzekeraar is en zijn bedrijf heeft gemaakt van het sluiten van natura-uitvaartverzekeringen. Het Burgerlijk Wetboek kent geen definitie voor natura-uitvaartverzekering. Volgens de Wft is een natura-uitvaartverzekering "een verzekering in verband met de verzorging van de uitvaart van een natuurlijke persoon waarbij de verzekeraar zich verbindt tot het leveren van een prestatie die niet tevens inhoudt het doen van een geldelijke uitkering".

Uit de definitie volgt dat een levensverzekeraar wel natura-uitvaartverzekeringen aan mag bieden maar een natura-uitvaartverzekering geen levensverzekeringen. Voor natura-uitvaartverzekeringen gelden lagere (Solvabiliteits-)eisen dan voor levensverzekeraars, wat een voordeel oplevert.

Naamloze vennootschap

De meeste grote en bekende verzekeraars zijn een Naamloze vennootschap. Deze verzekeringsmaatschappijen hebben het behalen van winst als doel.

Onderlinge Waarborgmaatschappij

Een Onderlinge Waarborgmaatschappij (afgekort OWM) is een coöperatieve verzekeraar. Verzekerden zijn doorgaans eveneens lid van de vereniging. Een ledenraad controleert het bestuur. Er zijn geen aandeelhouders. Behaalde winst komt dan ook ten goede aan de verzekerden. Dit kan direct worden uitgekeerd of worden verrekend in de premie. De meeste verzekeraars Onderlinge Waarborgmaatschappijen zijn uitsluitend lokaal actief en genieten daardoor weinig naamsbekendheid. Enkele bekende Onderlinge Waarborgmaatschappijen: Univé, CZ, Agis Zorgverzekeringen en Menzis.

Toezicht

Verzekeringsmaatschappijen staan onder toezicht van de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Alle verzekeringsmaatschappijen dienen over een vergunning van de AFM te beschikken. De AFM houdt hier een openbaar register van bij. Het register is voor iedereen te raadplegen op de website van de AFM. De vergunningsplicht geldt voor levens- en schadeverzekeraars met een zetel in Nederland en op bijkantoren in Nederland van levens- en schadeverzekeraars met zetel in een niet-EU lidstaat (met lidstaat wordt gelijkgesteld de landen van de Europese Economische Ruimte en Zwitserland (Zwitserland alleen voor het schadeverzekeringensbedrijf)).

Daarnaast zijn de verzekeringsmaatschappijen verplicht aangesloten bij het Klachteninstituut Financiële Dienstverlening (Kifid). Bij het Kifid kan men met een klacht over de handelswijze van een verzekeringsmaatschappij terecht. Het Kifid beoordeeld of de handelswijze van de verzekeraar correct is geweest. Doorgaans heeft de verzekeraar zich gebonden aan het advies van het Kifid. Voor consumenten staat altijd nog de gang naar de Rechter open.

Nederlandse verzekeraars

De grootste Nederlandse verzekeringsgroepen zijn, naar premieomvang <ref>Assurantiemagazine (2007) "Eureko bezit meer dan een kwart van de Nederlandse verzekeringsmarkt", Assurantiemagazine, jrg. 29, nr. 13, pp. 1 en 8.</ref>:

  1. Eureko, 25,5%
  2. Uvit, 12,3%
  3. ING, 9,5%
  4. Fortis, 8,2%
  5. Delta Lloyd, 7,9%
  6. CZ Groep, 6,6%
  7. Menzis, 5,3%
  8. Aegon, 5,3%
  9. SNS Reaal, 5,1%
  10. Allianz, 2,0%

De meeste verzekeringsmaatschappijen zijn verenigd in het Verbond van Verzekeraars (het Verbond). Het Verbond is de belangenbehartiger van circa 95% van de in Nederland werkzame verzekeraars. Het Verbond heeft zichzelf vier hoofdtaken opgelegd:

  • Vertegenwoordigen van de leden naar de buitenwereld;
  • Bevorderen imago verzekeringsbedrijfstak;
  • Bieden van een platform;
  • Verlenen van diensten.

Zorgverzekeraars Nederland (ZN) is de belangenbehartiger van de zorgverzekeraars. Medio 2007 hebben het Verbond en ZN aangekondigd de mogelijkheden voor een fusie te onderzoeken.

Werkwijze

Een verzekeringsmaatschappij kan de producten via diverse kanalen aanbieden. De kleine en lokale Onderlinge Waarborgmaatschappijen zullen doorgaans met een beperkt aantal eigen kantoren werken. De grotere verzekeringsmaatschappijen werken veelal samen met tussenpersonen. Deze verzekeringsmaatschappijen worden intermediairverzekeraars genoemd. Een beperkt aantal verzekeraars heeft ervoor gekozen rechtstreeks (via post, telefoon en/of internet) verzekeringen aan te bieden. Dit zijn de Direct writers.

Zie ook

Externe links